ŞEFFAF LABİRENT MANİFESTOSU Şeffaf Labirent bir fikirle başlamadı.Bir hevesle, bir planla ya da “bir şey
Bazen insan, kelimelerin yetmediği bir yere varır.Orada konuşmak ağır gelir;susmak da tam değildir.Bir şeyin içinden
İnsanın içinde bir an vardır…Ne başladığı bellidir ne bittiği.Sadece fark edersin:Gölgen başka bir yere düşmeye
Adam yıllardır aynı kapının önünde duruyordu.Ne açmaya çalışıyordu onu,ne de arkasında ne olduğunu merak eder
Bazen insan, kelimelerin yetmediği bir yere varır.Orada konuşmak ağır gelir;susmak da tam değildir.Bir şeyin içinden
İnsan bazen bir kapının önünde durduğunu sanır.Oysa çoğu zaman kapı değildir gördüğü —içinde yıllardır dönüp
Yarın fikri olmasa, bugün dediğin şeyin yarısı ayakta kalmazdı. Planların cesaretsizliğinin makyajıdır. Beklemek harekete geçmeyenlerin
Kendin olmadığını bilerek yaşamak, en yaygın itaattir. Bu yüzden çoğunluk haklı değil; sadece kalabalıktır. Ve
Kimse sana bir hayat borçlu değil. Başladığın yer kader değildi; orada kalman tercihti. ”Böyle Geldi”
Mutluluk, büyük şeyler başarmak değil; büyük şeylerin ağırlığından kurtulmaktır. Celda Y.D.