İnsan, en çok alıştığı yerde fark edilmeden çürür. Celda Y.D.
Sessizlik bazen bağırmanın başka bir halidir. Celda Y.D.
Onu ilk kez deniz kıyısında görmüştüm.Başının üzerinde mor bulutlar birikir gibiydi; rüzgâr saçlarını beyaz yeleli
Hoş geldin.Bu sayfa, insanın kendi içindeki karanlığa tutulan şeffaf bir ışık.Burada ne öğüt var ne teselli; sadece kendini arayanlarla aynı yolda yürüyen kelimeler var.Eğer bir labirentin varsa ve çıkışını değil, derinliklerini merak ediyorsan, doğru yerdesin. Şeffaf Labirent artık açık.İyi bir kayboluş dilerim.
